Κεντρική σελίδα

 

 

Μηνύματα

 

 

 

Αλληλογραφία

 

 

 

Τα πιστεύω μας

 

 

 

Αιτήματα

 

 

 

Προσευχές

 

 

 

Γράψτε μας

 

 

 

Το περιοδικό

 

 



Υπήρξε μια φορά όπου τα μισητά λόγια "Δεν υπάρχει Θεός" βγήκαν από το στόμα μου. Η γυναίκα μου ήταν πιστή, μα εγώ δεν είχα τον Θεό μέσα μου και βρισκόμουν πολύ μακριά από την αλήθεια.

Δεν ήταν μια ξαφνική αποχώρηση, αλλά μια σταθερή απομάκρυνση από την εκκλησία. Πήγαινα στην εκκλησία όταν πήγαινα στο γυμνάσιο, μα άρχισα να χάνω το ενδιαφέρον μου κατά τη διάρκεια των λυκειακών μου χρόνων.

Αισθανόμενος ότι δεν υπήρχε καμιά σύνδεση και ότι δεν είχα επικοινωνία με τον Θεό, απλώς σταμάτησα να πηγαίνω στην εκκλησία.

Όταν έφυγα από το σπίτι μου για να πάω στο πανεπιστήμιο, άρχισα να μελετώ ανατολικές φιλοσοφίες και θρησκείες.

Καμιά απ' αυτές δεν ήταν πλήρης, και γι' αυτό άρχισα να αναπτύσσω ένα δικό μου ηθικό σύστημα χωρίς τον Θεό. Υπέθεσα εγωιστικά ότι η εξυπνάδα και η σοφία μου ήταν αρκετές για να κατακτήσω τα πάντα.

Μα παρ' όλη την υποτιθέμενη σιγουριά μου, ένιωθα ένα κενό μέσα μου. Ακόμη κι η αγάπη της υπέροχης γυναίκας μου δεν φαινόταν να είναι αρκετή.

Υπέφερα από άγχος. Ο κόσμος μου άρχισε να διαλύεται καθώς παρακολουθούσα τον εαυτό μου να χάνει τον έλεγχο της ζωής μου. Είχα μπει στον πειρασμό να διαλύσω τον γάμο μου. Θυμός ήταν η πρώτη μου αντίδραση σε κάθε δύσκολη περίσταση.

Η γλώσσα μου άρχισε να λέει λανθασμένα πράγματα καθώς έβλεπα όλο και πιο λίγη ομορφιά γύρω μου. Είχα
εθιστεί στην πορνογραφία, πέφτοντας μέσα στην ύπουλη παγίδα της.

Το τελικό κτύπημα ήρθε όταν η γυναίκα μου είχε μια αποβολή. Αυτός ο τραυματικός χαμός μάς πλήγωσε και τους δυο πολύ. Προσπάθησα να συμπαρασταθώ στη γυναίκα μου, σκεφτόμενος ότι ήμουν δυνατός κι ότι θα άντεχα τον πόνο.

Μα καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, γινόταν εμφανές το γεγονός ότι δεν θα τα κατάφερνα μόνος μου. Συνεχώς φανταζόμουν ένα μικρό παιδάκι να περπατά δίπλα μου και να παίρνει το χέρι μου. Είχα γίνει κομμάτια από τον πόνο μπροστά σ' αυτή την εικόνα.

Οι αγωνίες μου έκαναν μια συνάδελφο στην εργασία μου να μου πει: "Γιατί δεν αφήνεις τον Ιησού να σε κάνει να δεις ότι υπάρχει;" Δεν γνώριζα ότι αυτή και οι φίλοι της ήδη προσεύχονταν για μένα. Ήμουν ακόμη πολύ περήφανος για να ανοιχτώ προς τον Θεό, μα ο σπόρος είχε φυτευτεί.

Μια μέρα, καθώς ετοιμαζόμουν να φύγω από τη δουλειά, τη ρώτησα: "Πώς είναι όταν σου μιλά ο Θεός;" Μίλησε μαζί μου και μου έδωσε ένα Χριστιανικό βιβλιαράκι για να το διαβάσω.

Μετά που το διάβασα, το μυαλό μου άρχισε να γεμίζει με σκέψεις κι ερωτήσεις για τον Θεό.

Εκείνο το βράδυ είδα ένα όνειρο. Σ' αυτό το όνειρο βρισκόμουν στο σπίτι μου. Πηγαίνοντας από το ένα δωμάτιο στο άλλο, ξαφνικά βρέθηκα μέσα σε απόλυτο σκοτάδι. Δεν υπήρχε καθόλου φως και ήχος και φαινόταν ότι δεν υπήρχε τίποτα μέσα στα δωμάτια. Αμέσως αισθάνθηκα μια φωνή να μου λέει: "Είμαι ο Θεός. Είμαι αληθινός."

Ξύπνησα ιδρωμένος, μη μπορώντας να κοιμηθώ για ώρες. Πάλευα για μια εβδομάδα περίπου, χωρίς να μιλώ σε κανένα γι' αυτό το όνειρο. Συνεχώς ρωτούσα τον εαυτό μου: "Γιατί να πιστέψω;" Τελικά, καθώς επέστρεφα από τη δουλειά μια μέρα και πήγαινα στο σπίτι μου, ρώτησα αυτή την ερώτηση για τελευταία φορά. Μετά κτύπησα το τιμόνι με τη γροθιά μου και είπα: "Γιατί να μην πιστέψω;"

Άνοιξα την καρδιά μου στον Ιησού, κι αμέσως μπήκε μέσα. Γνώριζα ότι ήμουν ένα αλλαγμένο άτομο, μα δεν κατάλαβα τι συνέβηκε ή τι έπρεπε να κάνω.

Εξέπληξα τη γυναίκα μου εκείνη την εβδομάδα όταν τη ρώτησα αν ήθελε να πάμε στην εκκλησία. Φανταστείτε τη χαρά της όταν της είπα ολόκληρη την ιστορία. Έμεινε άφωνη όταν ανακάλυψε ότι δέχτηκα τον Χριστό ως Κύριο και Σωτήρα μου.

Ο ιεροκήρυκας μας κι άλλα μέλη της εκκλησίας με βοήθησαν να καταλάβω τη νέα μου σχέση με τον Θεό. Με βοήθησαν να ξεκινήσω να μεγαλώνω σαν Χριστιανός. Με την προσευχή και την υποστήριξη τους τα "Γιατί;" μου είχαν απαντηθεί.

Πεινούσα για να μάθω περισσότερα. Διάβαζα συνεχώς τη Βίβλο. Είχα διαβάσει κομμάτια της Βίβλου προηγουμένως, μα τώρα που είχα δεχτεί τον Χριστό, τα λόγια αυτά είχαν γίνει ζωντανά.

Έμαθα ότι ο Θεός καταλαβαίνει τον πόνο μου. Τώρα ξοδεύω ώρες στην προσευχή επικοινωνώντας με τον επουράνιο Πατέρα μου. Επίσης, Του ζήτησα ακόμη ένα παιδί. Η πίστη μου αυξανόταν μέρα με τη μέρα, μελετώντας τον Λόγο του Θεού.

Άρχισα να βρίσκω ειρήνη σχετικά με τον χαμό του παιδιού μας. Ακόμη πονούσα, μα τώρα γνώριζα ότι ο Χριστός ήταν μαζί μου. Τελικά, η γυναίκα μου έμεινε έγκυος πάλι. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, προσευχόμασταν για το αγέννητο μας παιδί. Φώναζα και δόξαζα τον Θεό όταν ο γιος μας γεννήθηκε.

Μελετώντας τη Βίβλο και προσευχόμενος, άρχισα να αισθάνομαι ένα κάλεσμα για να κάνω περισσότερα από το να επικεντρώνομαι στη δική μου πνευματική ανάπτυξη.

Η εκκλησία μας μου πρόσφερε αρκετές ευκαιρίες για να εξερευνήσω διαφορετικούς τρόπους για να υπηρετήσω τον Θεό.

Δίδασκα στο Κατηχητικό Σχολείο. Ξεκίνησα μια Χριστιανική ομάδα αντρών και κατά διαστήματα κήρυττα. Νοιώθω ότι είναι σωστό να υπηρετώ τον Θεό και τους συνανθρώπους μου.

Κάποτε είχα πει με απερισκεψία: "Δεν υπάρχει Θεός". Τώρα έχω κάτι πολύ καλύτερο να πω: "Γνωρίζω τον Θεό". Και με την καθοδήγηση και την ενδυνάμωση του Αγίου Πνεύματος, μπορώ να βοηθήσω τους άλλους να Τον γνωρίσουν κι αυτοί.

Μπ.Τ.