«Δεν θα μπορούσα ποτέ να συγχωρέσω», λες. «Είμαι τόσο βαθιά πληγωμένος. Οι πληγές είναι τόσες πολλές. Μόνο και μόνο που βλέπω αυτό το άτομο τρέμω».

Ίσως αυτό να είναι το πρόβλημα σου. Ίσως να βλέπεις το λάθος άτομο ή τουλάχιστον αρκετά από το λάθος άτομο. Θυμήσου, το μυστικό τού να είμαστε όπως τον Ιησού είναι να «αποβλέπουμε σ’ Αυτόν» (Εβραίους 12:2). Προσπάθησε να αποβλέπεις σ’ Αυτόν που σε έσωσε, αντί σ’ αυτόν που σε πλήγωσε.

Δες την υπόσχεση του αποστόλου Ιωάννη: «Αν, όμως, περπατάμε μέσα στο φως, όπως Αυτός είναι μέσα στο φως, έχουμε κοινωνία ο ένας με τον άλλον, και το Αίμα του Ιησού Χριστού, του Γιου Του, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία» (Α Ιωάννη 1:7).

Άσχετα από τη γεωγραφία και τη χρονολογία, η ιστορία μας είναι η ίδια με αυτή των αποστόλων. Δεν βρισκόμασταν στην Ιερουσαλήμ, και δεν ήμασταν παρόντες την ώρα που ο Ιησούς έπλενε τα πόδια των μαθητών Του. Αλλά αυτό που έκανε ο Ιησούς γι’ αυτούς, το έκανε και για μας. Μας έχει καθαρίσει. Έχει καθαρίσει την καρδιά μας από την αμαρτία.

Ακόμη περισσότερο, ακόμη μας καθαρίζει! Ο Ιωάννης μας λέει: «Καθαριζόμαστε από κάθε αμαρτία μέσω του Αίματος του Ιησού» (Α Ιωάννη 1:7). Με άλλα λόγια, καθαριζόμαστε συνεχώς. Αυτή η κάθαρση δεν είναι μια υπόσχεση για το μέλλον, αλλά μια πραγματικότητα του παρόντος. Ο Ιησούς ακόμη πλένει τα πόδια των μαθητών Του. Ο Ιησούς ακόμη καθαρίζει τους ανθρώπους Του.

Ο Σωτήρας μάς βλέπει στις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής μας. Αντί να απομακρύνεται από μας, μας προσεγγίζει με καλοσύνη και μας λέει: «Μπορώ να το καθαρίσω αυτό εάν εσύ το θέλεις». Μέσα από τη χάρη Του, γεμίζει την παλάμη Του με έλεος και καθαρίζει την αμαρτία μας.

Κι όχι μόνο αυτό. Λόγω του ότι ο Ιησούς μάς έχει συγχωρέσει, έτσι κι εμείς μπορούμε να συγχωρούμε τους άλλους. Έχει μια συγχωρητική καρδιά, κι έτσι κι εμείς μπορούμε να έχουμε μια συγχωρητική καρδιά.

Μπορούμε να έχουμε μια καρδιά όπως τη δική Του: «Αν, λοιπόν, Εγώ, ο Κύριος και ο Διδάσκαλος, σας έπλυνα τα πόδια, κι εσείς χρωστάτε να πλένετε ο ένας τα πόδια του άλλου. Επειδή, παράδειγμα έδωσα σε σας, για να κάνετε κι εσείς, όπως Εγώ έκανα σε σας» (Ιωάννης 13:14-15).

Τι σημαίνει το να έχουμε μια καρδιά όπως τη δική Του; Σημαίνει να γονατίσουμε όπως τον Ιησού και να αγγίξουμε τα «ακάθαρτα μέρη» των ανθρώπων οι οποίοι βρίσκονται γύρω μας, και να ξεπλύνουμε την κακία τους με καλοσύνη. Ή όπως έγραψε ο απόστολος Παύλος: «Γίνεστε δε, ο ένας στον άλλον, χρήσιμοι, εύσπλαχνοι, συγχωρώντας ο ένας τον άλλον, όπως και ο Θεός συγχώρησε εσάς διαμέσου του Χριστού» (Εφεσίους 4:32).

«Αλλά», λες, «δεν έχω κάνει τίποτα το λάθος. Δεν είμαι εγώ που ξεγέλασα. Δεν είμαι εγώ που έκλεψα. Δεν είμαι εγώ ο ένοχος». Ίσως να μην είσαι. Αλλά ούτε κι ο Ιησούς ήταν. Από όλους εκείνους τους άντρες μέσα στο δωμάτιο, μόνο ο Ιησούς ήταν Αυτός που άξιζε να πλυθούν τα πόδια Του. Αυτός όμως έπλυνε τα πόδια των άλλων. Αυτός ο Οποίος άξιζε να υπηρετηθεί, υπηρέτησε άλλους. Το παράδειγμα του Ιησού δείχνει ότι το βάρος τους κτισίματος μιας γέφυρας στη σχέση μας με τους άλλους ανήκει στον δυνατό, κι όχι στον αδύνατο. Αυτός ο οποίος είναι αθώος κάνει τη χειρονομία.

Και ξέρεις τι θα συμβεί; Πολλές φορές, εάν αυτός ο οποίος έχει δίκιο γίνει εθελοντής για να πλύνει τα πόδια αυτού που έχει λάθος, τότε και οι δυο γονατίζουν.

Δεν νομίζουμε όλοι μας ότι είμαστε σωστοί; Γι’ αυτό πρέπει να πλένουμε τα πόδια των άλλων. Μη με παρεξηγήσεις. Οι σχέσεις δεν υγιαίνουν διότι οι ένοχοι τιμωρούνται, αλλά διότι οι αθώοι είναι ελεήμονες.

 

Η δύναμη της συγχώρεσης

Πρόσφατα γευμάτισα με κάποιους φίλους μου. Ήταν αντρόγυνο και ήθελαν να μου πουν για μια καταιγίδα που αντιμετώπισαν στον γάμο τους. Εκείνη είχε μάθει για μια απιστία του συζύγου της, η οποία είχε συμβεί πριν από μια δεκαετία. Αυτός νόμιζε ότι θα ήταν καλύτερα εάν αυτή δεν το γνώριζε, κι έτσι δεν της το είπε. Αλλά αυτή το έμαθε. Και πληγώθηκε αρκετά.

Μετά από την προτροπή ενός συμβούλου, το ζευγάρι πήγε κάπου για να περάσει κάποιο χρόνο μαζί. Έπρεπε να πάρουν μια απόφαση. Θα χώριζαν, θα πάλευαν ή θα συγχωρούσαν ο ένας τον άλλο;

Προσευχήθηκαν. Μίλησαν ο ένας με τον άλλο. Περπάτησαν μαζί. Σκέφτηκαν. Σ’ αυτή την περίπτωση η σύζυγος είχε δίκιο. Μπορούσε να είχε φύγει. Μερικές γυναίκες το έχουν κάνει αυτό για λιγότερο σοβαρά θέματα. Ή μπορούσε να μείνει και να έκανε τη ζωή του μια ζωντανή κόλαση. Μερικές γυναίκες το έχουν κάνει κι αυτό. Αλλά αυτή διάλεξε να κάνει κάτι το διαφορετικό.

Στη δέκατη νύχτα του ταξιδιού τους, ο φίλος μου βρήκε μια κάρτα κάτω από το μαξιλάρι του. Πάνω σ’ εκείνη την κάρτα η γυναίκα του, είχε γράψει τα εξής λόγια: «Σε συγχωρώ. Σε αγαπώ. Ας προχωρήσουμε με τη ζωή μας».

Αυτή η κάρτα μπορούσε να είναι ένα πηγάδι. Και το στυλό μπορούσε να ήταν ένα δοχείο με νερό, διότι απ’ αυτό έρρεε έλεος και με τα λόγια της έπλυνε τα πόδια του συζύγου της.


Μ.Λ.