Κεντρική σελίδα

 

 

 

Μηνύματα

 

 

 

Αλληλογραφία

 

 

 

Τα πιστεύω μας

 

 

 

Αιτήματα

 

 

 

Προσευχές

 

 

 

Γράψτε μας

 

 

 

Το περιοδικό

 

 



Κάποτε υπήρχε ένα 12χρονο αγόρι που ανακάλυψε με τους φίλους του ότι εισπνέοντας γόμα των αεροπλάνων τούς έκανε να νιώθουν μια μεθυστική χαρά. Όμως, πολύ γρήγορα αυτό άρχισε να μην τους ικανοποιεί. Άρχισαν να πίνουν κρασί, μπύρα, ουίσκι, και να χρησιμοποιούν σκληρά ναρκωτικά. Στην ηλικία των 14 χρόνων ήταν ένας χαμένος ναρκομανής.

Άρχισαν καυγάδες στο σπίτι, στη γειτονιά, στην εκκλησία και στο σχολείο. Όλη αυτή η αναταραχή υποβοήθησε στη διάλυση του γάμου των γονιών του. Αν και απέτυχε σε όλα τα μαθήματα στο σχολείο, τον προβίβασαν στην επομένη τάξη, διότι οι δάσκαλοι του δεν ήθελαν να τον έχουν για ακόμα έναν χρόνο.

Όταν ήταν 17 χρονών πήρε μια δόση LSD, ικανή να τον σκοτώσει σε 15 λεπτά. Οδηγώντας σπίτι, άρχισε να έχει παραισθήσεις, και χτύπησε σε ένα προπορευόμενο αυτοκίνητο. Τον μετέφεραν στο νοσοκομείο για να πεθάνει. Η ώρα 2 το πρωί διέγνωσαν τον θάνατο του.

Όμως, αυτό το αγόρι ένιωσε ότι κοιτούσε από επάνω το σώμα του, και άκουσε τους γιατρούς να μιλούν γι’ αυτόν. Μετά ένιωσε τον εαυτό του να ταξιδεύει κάτω, σε μια πολύ βαθιά σήραγγα. Στο βάθος είδε την κόλαση και ήξερε ότι θα περνούσε την αιωνιότητα εκεί μέσα.

Με όλη του την καρδιά φώναξε: «Ιησού Χριστέ, σε παρακαλώ, σώσε με!».

Τέσσερις ώρες αργότερα αυτός ο νεαρός βγήκε από το νοσοκομείο, χωρίς καμιά εγκεφαλική ανωμαλία, χωρίς κανένα ίχνος LSD στο σώμα του, χωρίς ακόμα ούτε ένα σημάδι, ούτε ένα κόψιμο.

Το τι είχε, ήταν ότι ήταν ένα νέο δημιούργημα. Ήταν γεμάτος αγάπη για τον Ιησού Χριστό. Άρχισε να μαζεύει ανεπιθύμητα παιδιά από τους δρόμους και να τους παίρνει μαζί του εκκλησία.

Τώρα έχει αφιερώσει τη ζωή του λέγοντας στους ανθρώπους για τον Κύριο του.

Ξέρω ότι αυτή η ιστορία είναι αληθινή, γιατί αυτός ο νεαρός, είναι ο γιός μου ο Μάρκος.

Όσο για μένα, νόμιζα ότι ήμουν Χριστιανός επειδή σε όλη μου τη ζωή πήγαινα εκκλησία.

Σαν αντιπρόσωπος 8 εργοστασίων για υφάσματα πήγαινα πολύ καλά. Ταξίδευα τόσο πολύ που κάθε 3 χρόνια γέμιζα το διαβατήριο μου. Οδηγούσα ακριβά αυτοκίνητα και είχα και ένα ωραίο σπίτι.

Δεν αντιλήφθηκα ότι κάτι έλειπε από τη ζωή μου μέχρι που αρχίσαμε να έχουμε φασαρίες με τον Μάρκο. Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι ο Θεός μπορούσε να βοηθήσει ένα 17χρόνο ναρκομανή.

Μετά από την αλλαγή που έγινε στον Μάρκο, η ζωή μας άλλαξε εντελώς.

Αν και ζούσα 450 χιλιόμετρα μακριά από τον Μάρκο και τη μητέρα του, με έπαιρνε τηλέφωνο και μου μιλούσε για τον Χριστό. Ποτέ δεν μου έκανε κήρυγμα. Απλώς μου έλεγε για πράγματα που γίνονταν στη ζωή του και άφηνε το Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει μέσα μου.

Μου είπε ότι κάποτε δεν μου άρεσαν οι φίλοι του, διότι ήταν όλοι ναρκομανείς αλλά τώρα είχε νέους φίλους, που ήθελε να τους γνωρίσω.

Για πάνω από 2 χρόνια αντιστεκόμουν, αλλά ένα πρωινό του Ιουνίου ξύπνησα ξέροντας ότι την άλλη μέρα θα τους συναντούσα. Ήξερα που θα τους έβρισκα – στην εκκλησία. Καθώς ο γιός μου προσευχόταν, ένιωσα την παρουσία του Χριστού δίπλα μου να με αγκαλιάζει.

Εκεί στην εκκλησία είπα: «Ιησού Χριστέ, έλα στη ζωή μου και αφαίρεσε όλη τη σαπίλα από μέσα μου. Θα πάω όπου Εσύ θέλεις να πάω, και θα κάνω ότι Εσύ με θέλεις να κάνω».

Τον ένιωσα καθώς ήρθε μέσα μου. Τον ένιωσα διανοητικά, φυσικά και πνευματικά. Ήμουν κενός μέσα μου και το Άγιο Πνεύμα με γέμισε όπως γεμίζει κανείς ένα ποτήρι με νερό.
Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Θεός για μένα όταν Τον δέχτηκα ως Σωτήρα μου, ήταν να θεραπεύσει τον γάμο μου.

Μετά από 32 χρόνια είχαμε τον πιο υπέροχο γάμο που μπορεί κανείς να φανταστεί. Η γυναίκα μου, μου λέει ότι προτού γνωρίσω τον Χριστό ήταν η εικοστή στη σειρά των προτεραιοτήτων μου. Τώρα είναι η δεύτερη στη ζωή μου, πρώτος ο Θεός.

Ο Μάρκος πήγε σε Βιβλική σχολή και τελείωσε με Α. Σήμερα είναι ποιμένας και κηρύττει σε δυο εκκλησίες. Ο Θεός χρησιμοποίησε την οικογένεια μας σε όλο τον κόσμο. Τα τελευταία 10 χρόνια μίλησα για τον Χριστό στην Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Αμερική και Ευρώπη.  

Ιησούς…. Το Όνομα Του είναι υπεράνω όλων. Επειδή υπάρχει δύναμη σ’ Αυτό το Όνομα, άνθρωποι οδηγούν άλλους ανθρώπους στον Χριστό, πίσω από κλειστές πόρτες, σε φυλακές και στους δρόμους.

Τον Θεό δεν Τον ενδιαφέρουν τα παραπετάσματα, οι τοίχοι, ή τα σίδερα. Τον ενδιαφέρουν οι ψυχές των ανθρώπων και χρησιμοποιεί πολλούς τρόπους για να σώσει αυτές τις ψυχές.
Χρησιμοποιεί ανθρώπους σαν εσένα και σαν εμένα, εάν μόνο Του δώσουμε τον εαυτό μας.

Γ.Φ.